«بز پیر کوهستان» جمعه ۱۴۰۴/۰۴/۲۷ - - بابا حسين - در دل کوه، میان صخره‌ها،دیدمش.بزی تنها، آرام نشسته بود…نه رم کرد، نه ترسید. فقط نگاهمان کرد.شاخ‌های بلند و شکوه‌مندش،می‌گفت پیر است...اما تنِ لاغر و کمرِ افتاده‌اش،حکایت دیگری داشت.با دوستان جلو رفتیم، شاید پایش شکسته، شاید زخمی‌ست...اما بلند شد، آهسته، بی‌جان، و چند قدم دورتر نشست.نه فرار کرد، نه تقلا...انگار از فرار گذشته بود.من ماندم و دل‌تنگی.اشک‌هایم ریخت برای او.برای بزی که کسی صدایش را نشنید،و شاید هیچ‌وقت هم نخواهد شنید.گاهی هنوز می

گنج گمشده دوشنبه ۱۴۰۴/۰۵/۲۰ - - بابا حسين - سال ۱۳۶۱ بود، روزگاری که هنوز دنیا ساده‌تر و پرامیدتر به نظر می‌رسید. پدری مهربان، سه کیلو طلای ارزشمند را در مزرعه‌ای که نصف آن مال خودش بود، خاک کرد؛ گنجی که حاصل سال‌ها تلاش و زحمت و رویاهایش بود.اما روزگار، بی‌رحم و پرجفا، به او خیانت کرد. درست همان‌طور که امیدها در دل خاک دفن شد، حافظه پدر هم در آن لحظه حیاتی یاری نکرد و محل دقیق دفن گنج فراموش شد. آن‌ها، پدر و پسری که دست در دست هم می‌جستند، با قلبی پر از حسرت و امید، دنبال گنج گمشده گشتند،

انقلاب در سازمان ملل سه شنبه ۱۴۰۴/۰۶/۱۸ - - بابا حسين - انقلاب در سازمان ملل، آغاز رهایی انسان‌ها.سال‌هاست دنیا گرفتار یک قفل پوسیده به نام حق وتو است.پنج کشور قدرتمند با یک امضا، می‌توانند خواست میلیاردها انسان را لگدمال کنند.این دیگر سازمان ملل نیست؛ این «سازمان چند ملت زورگو» است.به باور من، وقت آن رسیده که در سازمان ملل انقلابی واقعی رخ دهد.قدرت باید میان همه کشورها برابر باشد.هیچ ملتی حق ندارد خود را برتر از دیگران بداند، و هیچ قطعنامه‌ای نباید قربانی دکمه‌ی وتوی چند دولت شود.اگر چنین

دره نازی، سخوید – جمعه‌ای پرخاطره یکشنبه ۱۴۰۴/۰۸/۱۱ - - بابا حسين - جمعه همراه با جمعی از دوستان فرهنگی و گروهی دیگر به سرپرستی آقای یزدیان راهی سخوید شدیم. مسیر زیبای دره نازی را پیمودیم و از دره زندان به قله رسیدیم. سپس از دره‌ی مجاور، به‌نام مور دراز پایین آمدیم. هر دو دره منظره‌هایی شگفت‌انگیز داشتند؛ خدا را شکر برای این‌همه نعمت و زیبایی.اما یکی از لحظات فراموش‌نشدنی آن روز ماجرای جالبی بود. در بخشی از مسیر، دو نفر جلوتر بودند و ما سه نفر عقب‌تر حرکت می‌کردیم. ناگهان جیغ و داد خانمی ا

خدایا یکشنبه ۱۴۰۴/۰۸/۱۸ - - بابا حسين - خدایا کمک کن تا باران ببارد ،سدها پر از آب شوند ،هوای وطن عاری از دود و غبار گردد و ما را از این وضعیت نا بسامان زندگی نجات بده،همه چی گران شده حقوقمان به ده روز اول ماه نمیکشه آرزوی خوردن میوه ها در دلمان مانده ،بارها توی مغازه با چشم خود دیدم که صاحب مغازه به مشتری می‌گوید موجودی ندارد و مشتری دنبال کارت دیگر در کیفش میگردد و در نهایت می‌گوید گویا کارتم را نیاوردم و چیزی را که انتخاب کرده جا می‌گذارد و مغازه را ترک میکند.خدایا جفا کاران نابود کن